Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Dün odamı süpürdüm
Kırıntılar arasındaydım
Kalplerden dökülen
Aşk kırıntılarıydı etrafta
Ayakaltında, ayakaltında
Süpürdüm süpürdüm

Yol, yol olunca önüne çıkan dalın budağın bir ehemmiyeti olmuyor. Yol pusulanın nereyi gösterdiği önemli olan. Yolda yürürken senden önce gitmişlerin ayak izlerini takip etmek en akıllısı olur. Belki birileri mayınlı tuzaklar kurmuştur kim bilir?

Tabi bazen yolda yürürken yoluna kurt, çakal, yırtıcı hayvanlar çıkabilir. Özellikle kurtlar puslu havayı sever. Korktuğunu belli etme. Dik dur. O yüzden okunu, yayını, değneğini elinde tutacaksın. Önüne çıkan hırlamalara değneği dikip bir hoşt diyebilmek için. Aslında yolda yürürken yalnız olmamalı ve yol arkadaşı edinmelisin. Ama onu da iyi seçmelisin. Seni yanlış yollara saptırabilir. Pusulana uymayan yollarda ayrılmalısın.

Bazı yollar gittikçe aydınlanır. Bazı yollar ise kararır. Gittikçe aydınlanıyorsa yoluna devam et. Ama kararıyorsa yolun gittikçe, yolunu sorgula. Ya yanlış yoldasın, ya da mola ver. Geceye kalmışsın. İyi, güçlü bir fenerin varsa yalnızken devam edebilirsin. Ama gene de unutma yırtıcı hayvanlar en çok geceyi sever. Tek başına yolculuk her zaman zordur. O yüzden en iyisi doğru yolda ilerleyen bir kervana uymak. İçinde bulunduğun kervan farklı yöne sapabilir. Yol istikametine uymuyorsa ayrıl. Kervanın konforu seni istikametinden alıkoymasın. Hedefe varamazsın yoksa.
Doğru yolculukta yük hafif olmalı. En elzem şeylerin dışında, dikkatini yolculuk dışına çekecek şeyler olmamalı. Yolculuğu ağırlaştırır gereksiz yükler.

Yorgunluk bir yorgan sadece
Kalinca takatsiz ve huzunde
Ceker bedenin ustune
Gucsuz umitsiz kaldigin an
Ve dertler usustugunde yuregine
Yorgunluk bir liman, siginilan

Yorgunsun biliyorum
Yılların çilesi birikmiş gözlerinde
Zaman denizinin azgın dalgaları
Tekneni alabora etmeye çalışsa da
Aldırma yorgun adam
Dümenin sapasağlam

Duyamam duygusuzsa bakışların
Göremem gönülsüzse gülüşlerin
Kör sağır eder beni
Özensizse sevişlerin

Aşınmış duyular yok bende

Herkes sanır ki
Ayak izleri kalır geride
Çekip gidildiğinde

Oysa
Hiçbir kışın örtemediği

Yürü
Ayak izlerini düşünmeden
Geriye de dönmeden ödün vermeden
Meşale elinde sönmeden
Yürü be adam yürü

Geçiyordum diyarlardan
Yârim önde ben arkadan
Durma yürü dedi yaradan
Yürü ardına bakmadan

Bir yoldu beldesiz

Yusuf olmak en güzeli olmak
Kardeşler arasında ev halkına
Gıptayı, nazarı, hasedi çekmek
Sonrada çoraplar örülmek başına

Bir utanmaz pinokyo çıkınca ortaya

Anne kucağından uçma erken
Ararsın donarsın yanarsın
Kendini boşluğa salma erken
Çarparsın korkarsın solarsın kuş

Baba ocağından kopma erken