Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Küçük yaşlardan itibaren şiire karşı içimde tarifi zor bir hayranlık vardı
Başlangıçta yalnızca kulağıma hoş gelen dizeleri biriktirmekle yetindim
Şiir yazmayı ise bir oyun gibi görüyordum
Zamanla fark ettim ki bu yazdıklarım
Yalnızca kelimelerden ibaret değil
İçimde biriken duyguların, acıların
Ve en çok da söyleyemediklerimin bir diliymiş
Yaş aldıkça
Hayatın yükü arttıkça
Şiir, benim için bir kaçıştan çok
Bir varoluş biçimine dönüştü
Artık günle ...
