Ahmet Gürlek Şiirleri - Şair Ahmet Gürlek

SEVİYORUM GÜNDÜZ GECE

Gündüzü olan geceye gitmez
Biliyorum uzun ince
Seviyorum gündüz gece

SEVMEK GÖNLÜN BORCUDUR

Tek organı midesi mi insanın
Düşün ki sevmesini bilen kalbin
Düşünmesini bilen bir aklın var

SEVMENİN BOYUTU

Boyu yok sevmenin
Boyutu yok
Yaşadığım yok, öldüğün yok
Az gittim uz mu kaldı

SEVMEYE DOYAMAM SENİ

Sen gül olsan dalın olsam
Sevmeye doyamam seni
Yolcu olsan yolun olsam
Sevmeye doyamam seni

SEVMEYE ÖMÜR YETER Mİ

Seni sevmeye
Ömrüm yeter mi
Seni sevmek
Hasretten beter mi

ŞİFA OLUR SEVDİĞİNİ İÇ

Zehir diye iç
Nehir diye iç
Şifa olur sevdiğini iç

SİGARAM VE BEN

Sigaram sigarama eklenir
Ben biterim
Sigaram yanar
Ben tüterim

SİLİNİR ALEVLER KÜLÜ SİLİNMEZ

Silinir alevler külü silinmez...
Seven silinir de gülü silinmez

Ateşin külünü, sevenin gülünü kim silebilir...

SİLSEN GECEDEN KARAYI

Güneş olsan silsen geceden karayı karayı
Aydınlık olsam bulsam seni arayı arayı

ŞİMDİ VAKTİ DEĞİL YAZMANIN

Gündüzün güneşi batanda
Karanlık çığlıklar atanda
Anladım ki gelip de geçmiş yazmanın vakti
Dökülmüş yapraklar mevsim hazan olmuş