Dal sallanır neşe verir yaprağa
Sahip çıkar o can veren toprağa
Bu gönlümü çevirenler tutsağa
Sevdiklerim sevdalarım canımdır
Sevgi denen bir denize dalanlar
Kırk beş yılı bırakmışız geride
Bu hayatta zor var imiş kara kız
Sönmüş sandım gözlerimin feri'de
Görüyor ken kör var imiş kara kız.
Kalacağım bu diyarda,
Gitmemeye karar verdim.
Bülbül olsam gül dalında,
Ötmemeye karar verdim.
Bilmez miyim ben bakmayı,
Nasıl tarif etsem köyüm ben seni
Namusunla ar'ın ile güzelsin
Sevgi sarmış yüreğini sineni
İnsan topraktan geldi yine olacak toprak,
Umutsuz hayat olmaz herşeye umutla bak,
Ömrün bitmiş görünse her yanın olsa batak,
Kurumuş bir ağaçta bakarsın yeşil yaprak.
Çok düşündüm bir türlü aklım ermedi buna
Ta ezelden bu kadar çürük müydü haneler
Bir kere dokunmadan ne suya ne sabuna
Ne çabuk temizlendi kir sıvalı sineler
Emdi kanımı emdi kanı bozuk keneler,
İstersen al ister alma üstüne,
Ben sözümü alanlara söylerim.
Dost olanlar acı söyler dostuna,
Kul hakkını çalanlara söylerim.
Verdiği sözünden geri cayana,
Yanmış ateşlerde gördüm külünü
Sıkmaya kıymazken nazik elini
Şimdi hoyratlara verdin gülünü
Sende bu hallere kalacak mıydın?
Hiç belli olmuyor kaderin işi
Falan zadelerin farklı yanları
Birbiriyle çelişiyor Kayseri
Neden ise gizli çalan çanları
Ha değişti değişiyor Kayseri
Küllense de eski yangın yerleri
Kılavuz almadan çıktım bir yola
Cefa’ya dost dedim kardeşim çile
Hiç boyun eğmedim düşmana bile
Yerden yere vurdu dilden çektiğim,
Sevmeye tövbem var verdim kararı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!