her gece resmim elimde ağladım
gelene geçene hep seni sordum
nefret ettim sensiz yaşamaktan
güç ağlıyor mahsum gözlerimden
her bahsına olsa seviyorum seni
Yeni baştan kurmak bir hayel oldu
tanrıdan dileyim neden ayrılık oldu
Senden ayrılığı hiç beklemiyordu
Ben miyim o muydu hep hatalı olan
Hangimiz suçluyuz bilemiyorum
Nefer ol, ister paşa,
Krallar gibi yaşa,
Ecelin gelir başa,
Çare yok, öleceksin.
Kavuşanlar nimete,
Kurumuş otlar, dökülmüş dutlar,
Bakımsız kalmış, yıkılmış yurtlar,
Bir küskün gibi, susmuş yiğitler,
Ne haber verir, ne konuşurlar.
Çürümüş, toprak olmuş tenleri,
sen benim kıymetimi bilemedin
istedigim sevgi hiç veremedin
süründün sen yaşamadan öldün
böyle sevgi böyle aşk olmaz olsun
görmedim ben mutlu günümü
Maksadım seninle bir yuva kurmak.
Bir ömür boyunca beraber olmak.
Gerçek mutluluğu seninle bulmak,
İnan ki sevgilim her şeye değer.
Ne halde olduğumu, şu seven kalbime sor
Deme bu zamanda mecnun olunmaz
Mahşerde bile bundan hesap sorulmaz
Yokturki benzerin eşin bulunmaz
Leyla mecnun olalım sevda çölünde
Etme bana işve bu kadar naz
Gözlerde damlayan yaşlar,
Akar Mevlam aşkın ile.
Gökyüzünde uçan kuşlar,
Öter Mevlam aşkın ile.
El açıp da yalvaranlar,
İçmemişim çoktan beri
Geçmiyor gönül kederi
Diyorlar bana serseri
Meyhaneci meyhanende
İçip sarhoş olacağım
demişler ki sana aşkın ne kadar
demişsin onlara pazara kadar
aynı şeyi birde bana sorsalar
derdim ki sevgilim mezara kadar
seninle geleyim mezara kadar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!