Kendini durma uyar!
Deme daha vakit var!
Kabre girme günahkâr!
Ölüm vardır, unutma!
Nefsine uyup azma!
Cepsiz kefenin aktır,
Toprağa konacaktır,
Kabir azabı haktır,
Ölüme hazır mısın?
Gözüne toprak dolar,
Yaşım yetmiş olsa da, kanım hep fıkır fıkır,
Bu cümbüşlü âlemi, gönlüm nasıl bırakır?
Derler de inanmazdım, yaş yetmişse iş bitmiş,
Anlamadım bunca yıl nasıl da geçip gitmiş.
Seneler sonra ancak, voleyi vurabildim,
Milyarın olsa da, rızkını yersin,
Ecel şerbetini bir gün içersin,
Yalın ayak, başı açık gidersin,
Dünya dolu malın olsa, ne fayda
Sen bir prens, prenses olsa da eşin,
sende git birak beni düşünme
boş ver hayat bu sen üzülme
aliştın derdin hasretrin her türlüsüne
ne zaman sevdimse ayrılık vardı
yaşamadım gitti gönül tahtımda
Ellerim titredi zor imza attım
Yuva kurdum ama dünyamı yıktım
Son bir pişmanlık masadan kalktım
Göz yaşlarımla doldu nikah masası
dünyaya ümitle bakışın bitmiş
ümitler sevgiler böylece bitmiş
sanki hayat senin için su geçmiş
ömrümü bitirdin ne oldu sana
saçimda bir tane siyah kalşmamiş
Sizler bende ümittiniz
Yaşantıma sebeptiniz
Neden beni terkettiniz
Nerdesiniz, nerdesiniz
Sevgililer, dost olanlar
.aşk dediğin duyguya gönül bağlarsan
bir zalimin uğruna gece gündüz yanarsan
bir gülüşe bir bakışa sende kanarsan
ter kettiğin garibi işte o an anlarsın
acımasız sevgilin başkasını sevince
acımasız sevgilin başkasını sevince
mahküm edip kendini kandırır derse
kahrolası o kalbim derde bürünürse
sevenin halinden işte o an anlarsın
bir bakışta garıp nankörü severse
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!