Natur mort sokaklarda gözleri keskin birbiri arkasına dizili oligarşiye protest neşeden kuklalar düzinelerce el ele düzenli yürüyüşteler. Yedi kat her katından milyarlarca hapsolmuş kokular çıkıyor burunlara öylece durduğu yerden. Diz kapaklarına kadar öpücükler görüyorum yollarda duran, üstünde bank ve üstünde yaşayanlar kadar. Kocaman çarklar dönerken evrende iç içe geçirilmiş, shitten doldurulmuş olanlar kapıları tekmeliyor başlarıyla. Burası dibine kadar kenef kuyu kuyu, korkunun kokusundan bahislerim içine sıçanlara bir etap, zor bir oyun. Yalnızca.... değil yükselen ihtirasta var intiharda..
Blood? To be fooled?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta