annemin saçlarını duvarlar örüyordu
sevilmenin çığları gözümde eriyordu
savrulamadım bile çölyağın ortasında
çırpınıyordu midem kanserin oltasında
gözümden akan yaşlar harflerimi çalıyor
kısa kalan bu şiir bak ardımdan ağlıyor
son sözümü sormayın gücüm yok hiçbir şeye
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta