Ahir Zamanda Kardeşlik Şiiri - Kasım Kob ...

Eskiden, bir efsaneydi o bağlar,
Uçtu, mazide kaldı tüm anılar,
Kıymet bilir ve derindendi hepsi,
Tükendi şimdilerde, o vefa.
*
Ayrı bir diyarda atıyordu nabzım,
İnancım tamdı, hem de hudutsuz,
Diledim kaçmayı, zira basitti,
Lakin yaraşmazdı özüme, pes etmek.
*
Yeryüzünde örselendi kaderim,
Hoş görünse dahi, nicedir bozuldu,
Kavrulacaktı tenim, alev misali,
Sürekli o yoldaşı, gözlüyordu bakışım.
*
O gidince daraldı göğsüm,
Dalları kurudu fidanların,
Yitti vakitler, papatyalar,
Nihayet kıştı mevsim.
*
Evvelce, rüyaydı o yarenlikler,
Silindi, hatırada kaldı bütün sözler,
Önem gösterir ve içten kucaklardı herkes,
Kalmadı bugünlerde sadakat.
*
Farklı bir iklimde, duruyordu ruhum,
Beklentisi çoktu, uçsuz bucaksız,
Arzuladım susmayı, madem rahattı,
Fakat uymazdı şanıma, vazgeçmek.
*
Alemde zedelendi ömrüm,
İyi gitse bile, çoktan çürüdü,
Pişecekti etim kor gibi,
Daima o sırdaşı, arıyordu gözbebeğim.
*
Dost gidince, sıkıştı nefesim,
Otları sarardı bahçelerin,
Öldü zamanla laleler,
Sonunda ayazdı hava.
*
Önceden destandı, o birlikler,
Söndü, tarihe gömüldü her ses,
Değer verir ve candan severdi hepsi,
Bitti, ahir zamanda kardeşlik.