Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu ne güzel eser
insanı alıp hülyalara götürüyor
çok begendim kutluyorum şairimi
bundan sonra sayfanıza daha çok uğrarım
Ahım Olsun
Engelli küflü kof kafa taşıyan
Bugünü yarını kanla kaşıyan
Sakat özürlü dillerle yaşayan
Patavatsız tahtasız kabadayı
Aklın fikrin zikrin neden yıkıcı
Ocağın kanla irinle yakıcı
Mekânın imkânın riyakâr acı
İncin mahlûkata akıttın sancı
Dinin imanın kitabın ne dokur
Dünyayla âleme neleri okur
İlacın nedir ki bulsak da doktor
Aha anlat halden anlayan çoktur
Küf kof kafanı ehli kâmil eyle
Yaratanın imanına kul eyle
Çelik çubuk oynama gül eyle
Patavatsız tahtasız kabadayı
Rifat Kaya
...........
Tebrikler Rifat Kaya bey.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta