İki devr-i sene doldu, gönül hâlâ pür-enver,
Yirmi dört ayın nûruyla, aşkımız oldu muzaffer.
On dört aydan bu yana, nice menziller aştık,
Seninle her nefeste, biz ezelden tanıştık.
Sekiz mevsim devretti, hepsi bahâr-ı gülşen,
Cihân dar gelir artık, ruhum seninle rûşen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta