Bin Yüz Yetmiş Bir’de İran’da Hoy’da
Doğan gönül eri; Ahi Evran’dır.
İnsanlık yol bulmuş bu asil soyda
Ahiliğin ser’i; Ahi Evran’dır.
Gün gelmiş il’inden firağı olmuş,
Fahrettin Razi’nin çırağı olmuş,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
