Ruhlaruñ cân bâğınuñ berg-i gül-i handânıdur
Saçlaruñ dil bezminüñ bûy-i ‘abîr-efşânıdur
Dilde mihrüñ cân vérüp sakladuğum éy meh bu kim
Mü’minüñ kalbinde cândan sevgili îmânıdur
Göñlümüñ tahtında şimdi éy kemân-ebrû senüñ
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta