Âheste çek kürekleri, mehtâb uyanmasın,
Bir âlemi hayâle dalan âb uyanmasın.
Âğuş'u nev-bahâr'da, hâbîdedir cihân;
Sürsün sabâh-ı haşr'e kadar, hâb uyanmasın.
Dursun bu mûsikî-i semâvî içinde sâz,
Leyl-i tarâb'da bir dahî mızrâb uyanmasın.
Ey gül, sükûtâ varmayı emr-eyle bülbüle,
Gülşen'de mest-ü zevk olan ahbâb uyanmasın.
Değmez Kemâl, uyanmaya ikmâl-i ömr içün,
Varsın bu uykudan dil-i bîtâb uyanmasın.
Kayıt Tarihi : 11.10.2000 09:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Melenkolik serzeniş şaire rahmet diliyorum.
"Kürekleri yavaş çek ki ay ışığı uyanmasın; yani, gölgenle ışığı bozma:
Hayal âlemine dalan su; yani, mehtabın suya yansıması uyanmasın:
Dünya, ilkbaharın kucağında uyumaktadır; bu rüya, kıyamet sabahına kadar sürsün:
Uyuyan "UYKU" uyanmasın."
Hayat tatlı bir rüya ama çok kısa. Göz açıp-kapayınca, bakmışsın yaz gitmiş kış gelmiş.
Geriye kalan, aynen uykudan uyandığımızda hatırladığımız acı-tatlı rüyalarımız gibi,
gelip geçen anılarımız ve onların birikimi.
Değerli şairimiz, sanırım bu gerçeği, şarkı gibi lezzetli bir şekilde dillendirmiş.
Allah rahmet eylesin.
Kişisel olarak eleştirilebilir elbet.
TÜM YORUMLAR (22)