Bir ahdım vardı o da insan
İnsan olmaya
Kaç sularıydı zamanın katarlandım yükümü erden
Erkenden günümle birlikte doğduğum
Ilık bir heves esiyordu havanın yüzünde güneş adlı
Ilgıııın mı ılgın bir nefes, nefesi içinde kendi insan
Gözleri bağlı körebeler oyununda tomurcukluğuyla o çıplak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta