Ne uyku kapatır ne de ölüm,
Yalnızlık kuyusunda yeşeren korkumu.
Çelik astarlara tutundum.
Yüreğimle söküp atıyorum tüm bu mahşeri.
Bir umut gerek, şu sarsaklamış vücuduma,
Sanki asırlar boyu yetecekmiş gibi.
Demir parmaklıklar arasından uzanıyor gökyüzü.
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bir umut gerek, şu sarsaklamış vücuduma,
Sanki asırlar boyu yetecekmiş gibi.
Demir parmaklıklar arasından uzanıyor gökyüzü.
Mevsimleri özendiriyor gözlerin,
Bahar'a yoldaş oluyor tüm güzelliğiyle, çok güzel satırlar emeğine kalemine sağlık usta..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta