ne acı değil mi?
her biten günün ardından takvimden bir yaprak daha koparıp atıyoruz
geçip giden günlerimize doymadan ve hiç acımadan,
oysa yüreğimin defterinde seninle ilgili bir yaprak bile düşmedi
aksine her gün için seninle dopdolu bir yaprak daha ekledim
artık yüreğim bu yaprakları taşıyamaz oldu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kendine eklenen yapraklar......tebrikler sevgili tülay...
Her dökülen yaprak aslında bir yenisine hayat verir. dökülen yapraklarda da ne hikmetler gizlidir sevgili Tülay
yaprak olmak her zaman kötü olmaz bilirsin
yoncanın yaprakları gibi
içindekileri dile getirmene sev,ndim canım
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta