N’ola kim yârânın cemâlini bir dem görebilsem,
Rûy-i zîbâsına pervâne gibi cân verebilsem.
Lîk hicrân girdâbında ser-gerdânım nihâyetsiz,
Ne bir dürr-i kevser içtim, ne de lütfunu bilebilsem.
Âh ki, mestân idüb ser-mest oldum aşkın bâdesinden,
Ne hâkde karar var şimdi, ne nârın âteşinden.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta