Yüreğin dizeğine,
Beş çizgi, dört aralık portesine,
Nice portreler dizilmiş gözün aynasından…
Bir anahtar sol yanında kör bıçak,
Açmaz olmuş,
Çilingiri yok yüreğinin...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Azı ve çoğu yok sevgi tohumunun.
Sevgi tohumdur
Yonca tohumu gibi.
Eğer beslemezse tohumu içine insan,
Gül olmaz,
Kalır Gonca...
Sevgiyle kal Saygıdeğer Ramoğlu.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta