Ah İstanbul bilinmez gecelerde kimlerin canını yaktığın kimlerin gözyaşlarına,acılarına,çığlıklarına,çatesizliklerine,yalvarışlarına,dualarına,isyanlarına her kötülüğe sağır olup,kör olup ama
Hiç vazgeçmeden yanlarında olan İstanbul güzelliğine ve ihtişamına sığınan İstanbul.
Vazgeçilmez uğruna ölünen İstanbul artık sende eskisi gibi
Değilsin kötülükler pisletmiş seni gökyüzün eskisi gibi değil
Sende yaralanmışsın of çok üzmüşler senide nerde eski İstanbul ne oldu sana nasıl izin verdin nasıl kıydın senin için
Yanan kalplere sendemi kandın yalancılara hainlere
Kimler kimler terketmedi senide duymadığın,görmediğin herkes terk etti seni.o güzelliğin ihtişamın da kayboluyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ahhh ahhh istanbul kaleminize sağlık harika bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta