Ah! Gülsen!
Ne çok kendine küstün böyle,
Ne çok sevdin küstüm çiçeklerini, taş avluya düşen,
Narin boyunlarının gölgesinde mor bir sızıydı oysa
İncecik sevmen.
Bir bilsen, Gülsen!
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu akşam okuduğum son şiirdi bu şiir....
Şiirdeki işçilik kusursuzdu...bir okur olarak şiir adına mutlu oldum...
Değerli dost Başak Şiirdeki yetkinliği özden kutluyor tebrik ediyorum...ve emeğine saygılar selamlar..
Yeniden görüşebilmek umuduyla dostca kalın....
bu gidişle ben ne gülsen'siz kalacağım
ne de şiirsiz,
olmadı şairime sarılırım..
bilir misiniz dostlar, şair bir diğerini nasıl büyütür
acıyla sevdayla ve bu ne müthiş bir erdemdir...
derin sevgim ve saygımla,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta