Biz bazen,
Anadolu’da ırmak,
Bazen de;
Kırlarda çatlayan toprak,
Sonbaharda dökülen yaprak gibiydik.
Ah gençler ah!
Bir bilseniz halimizi.
Cehalet zindanlarında büyüyerek geldik.
Bataklık ormanlarında yürüdük.
Dipsiz kuyularda çürüdük.
Üzerimize vahşetin çığlıkları düştü.
Postallar altında ezildik.
Daha ne olduğumuzu anlamadan,
Berrak cam gibi çizildik.
Bazen akıllar kafaya sığmadı.
Çok zaman Hayaller göklere,
En sonunda geldik işte,
Bu ıssız yere…
Şimdi;
Geçmiş bizim,
Gelecek sizin olsun.
Biz yorgun dedeler,
Ölmek üzereyiz.
Yeni bir dünyayı,
Görmek üzereyiz…
Sizden sonraki gençlik,
Size ne der,
Onu bilemeyiz…
Hasan Arpacı, 2026, Üsküdar
Hasan ArpaciKayıt Tarihi : 20.2.2026 09:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!