Sevmiştim yıllarca tüm insanları
Yaradan sevgimin temel taşları
Dolunca kalbime aşkın gözyaşı
İsyan etti gönlüm vefasızlığa
Her şeyin temeli sevgi demiştim
Dağları çölleri sevgiyle aştım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta