Ah, Dön De Söyle Bana Şiiri - Erman Ulusoy

AH, DÖN DE SÖYLE BANA

Geceden sarkan yemin, avucumda kırık bir iz.
Sen gidince daraldı bu eski şehir, bu deniz.
Bir kapı gibi kapandı içimde sessiz akşam,
Adını andığım yerde, düşer kalbim her zaman

Döne döne aynı sızı kalır boğazımda.
Bir bakışın yetti bana, yeter yarında
Nerede o ince sesin, nerede gülüşün?
Ben sana tutunurken koptu bütün düşüm.

Ah, dön de söyle bana bu hasret kime yâr?
Ah, dön de söyle bana kalbim neden yaralı…
Senin adın geçince titriyor içim, yârim.
Senin adın geçince susuyor bütün bahar.

Penceremde yağmur değil, eski günler dolaşır.
Sandığımda solmuş mendil bir ömür gibi ağlaşır.
Sokaklarda ayak sesin arar durur gecemi.
Ben her ayrılık sabahı toplarım harfleri.

Döne döne aynı sızı kalır boğazımda.
Bir bakışın yetti bana, yeter yarında
Nerede o ince sesin, nerede gülüşün?
Ben sana tutunurken koptu bütün düşüm.

Ah, dön de söyle bana bu hasret kime yâr?
Ah, dön de söyle bana kalbim neden yaralı…
Senin adın geçince titriyor içim, yârim.
Senin adın geçince susuyor bütün bahar.

Bir mum gibi erir gece, ismi sende saklı
Ben bu sevdayı içimde taşıdım, yarım kaldı.
Ne olur bir kez daha gel dokun bu sızıya.
Yokluğunla konuşurum kırık ince tel gibi.

Ah, dön de söyle bana Bu hasret kime yâr?
Ah, dön de söyle bana kalbim neden yaralı…
Senin adın geçince titriyor içim, yârim.
Senin adın geçince susuyor bütün bahar.

09.08.2026 / KIRKLARELİ
ERMAN ULUSOY