Ah Çocukluk Sevgilim Şiiri - Celal Özdemir

El ele sokaklarda yürürdük seninle,
Gülüşlerin rüzgârda savrulan yaprak gibi hafif.
Dünyamız küçüktü, kalbimiz masum,
Ve gözlerimiz her şeyin büyüsünü saklıyordu.

İlk “merhaba”n hâlâ kulağımda,
Bir bakışınla dururdu zaman.
O küçük eller birbirine kenetlendiğinde
Evren sadece bizim için nefes alıyordu.

Yıllar geçti, yollar ayrıldı,
Ama rüzgârın sesiyle bazen sen gelirsin aklıma.

Çocukluk sevgilim,
Sen geçmişimin en saf,
En güzel hatırasısın.

✍️ Celal Özdemir