Küçüktük yüreğimiz kanamazdı bilmezdik acıyı.
Çorapsız giyilen arkası yırtık kara lastik ayakkabıyı…
Yine de hayata gülümseyebilen o çocukluğum…
Ah çocukluğum ah!
Seni nasıl anlatacağımı bilmiyorum.
Hayatımda benim diyebileceğim tek şey sensin çocukluğum.
Yıllar ne çabuk kaybolmuş…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta