ÇOCUK...
İndir önlüğünün eteğini çocuk, Bırak dağ etekleri utansın.
Kendini dağ zanneden alçakların yüzsüzlüğü kararsın.
Gözyaşın dökülüyor zamanın vicdanına. Merhamet kör kütük fakir şimdi.
Önlüğünün altından mintanın üşür, önlüğünü ört utangaclığının üstüne.
Elindeki poşeti çanta diye taşıma, defterlerin, kitapların üşür.
şimdi O poşeti infaz et portmantonun soluna. Aslı kalsın bir süre fukaralığın.
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta