Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Benimse: bu hayat ve aşk denizinde
Yegane kutlu amacım ve onulmaz derdim
Fırtınalarla sevgiliye doğru sürüklenen, sal olmak isterdim.
tebrikler Nimet hanım.
Ben ki bu geminin kölesi melikesi
iskelesi güvertesi
bu gemi ki beni sana zincirleyen
ben bu geminin çiğneyip geçtiği deniz
ardında bıraktığı iz
Sadece bu kadrı bile şiir olmaya yeterdi... Kutluyorum Nimet hanım...
BENİ DE YANINIZDA DENİZLERDEN ÇÖLLERE TAŞINIZ ZENGİN HAYAL GÜCÜNÜZLE. KALEMİNİZ HİÇ SUSMASIN... Kocaman sevgiler İzmir' den...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta