Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
duvarlarda olmasa şairler ne yapar çoğu zaman şaire ilham olmuştur ama sıvasız ama katı-sert duvarlar/kutlarım üstadım:)
Paylaşım için teşekkürler efendim.
Yüreğiniz dert görmesin.
Saygımla
Celil ÇINKIR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta