Sen bilirmisin karanlığın içindeki yalnızlığı
Zifiri karanlıkta bir ışık aramayı
Sen bilirmisin alevlerle sarılmış bir kalbin
Nasıl yanıp kül olduğunu
Bilirmisin bir zamanlar mutlu
Sevgi ile bakan gözleri
Şimdi hayata bomboş baktığını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta