Ah be sevgi...
Sen insana neleri yaptırıyorsun... Hâlden hâle sokup, onursuz biriymiş gibi orta yerde yapayalnız bırakıp namussuz hayatın kollarına teslim ediyorsun.
Oysa ki insan, onurunu; yani sevdiğini kaybetmemek için sevdiği birçok şeyden vazgeçiyor, sırf onurlu bir yaşam uğruna...
Sonra sen, hiç utanmadan sevdiğini de elinden alıyorsun be kahpe hayat.
Zamanı katil bilirdik de senin bu kadar kahpe olacağını asla tahmin bile etmezdik.
Şimdi, içinde ölümden beter bir hâle getirmişsin o saf sevenleri. Sonra da gurursuzca, "Beni yaşa." diyorsun...
Senin yaşanacak bir yanın yok ki insan oraya tutunsun. Sen, sadece sevenleri değil, insanları da öyle büyük bir çaresizliğin ortasında bırakıyorsun ki umutlarını bile ellerinden alıyorsun, hayat...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta