ah annem annem!
ne olurdu gitmeden
çocuk gülüşlerimden
bir tutam verseydin
mayalardım yüzüme
belki tutardı annem!
belki....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum; şiirin çok çok güzel. Gönlüne sağlık, Kutlarım. Selamlar...
Can kardeşim...kısa ve özlü çok şey anlatan satırların karşısında durdum düşündüm ve sevgilerimimi yolladım güzel yüreğine...
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta