Büküldü gözlerin yolcu karanlığıma
Sinemin sürgüleri nemli günahlara gebe
Kırık yazgım ağrılı yokuşlara vurgun
Dağılmış mektupların gölgesinde...
Bilmem ki hangi kışın bağrı yanık...
hangi dağın kurdu boğdu kuzuyu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
