Senin için ağlıyorum,
En saf gözyaşlarımla..
Sensizliğin yalnızlığını,
Güneşsiz günlerde duyuyorum en fazla,
Seni bulmak mavilerde özlemim,
Odamın serin loşluğunda,
Dopdolu hayalin..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta