Camı çisilleyerek ağlıyordu yağmur.
Çukurlarını düzeltiyordu kara çamur.
Bulutlar çökmüştü zemine mahrur.
Pınarlarından dökülüyordu damlayan zincir.
Gökyüzünde kasvet esiyordu bir bir...
Veda faslı yaşanmadı,döndü sırtını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta