Sen ağlayan kadın
Bana vazgeçmeyi öğrettin
Bir yangın yürek, bir kuru ekmekle
Kurşunlar altında bir küçük kent
Ve içimde tufanını bıraktın giderken
Ne maviye doymuştuk oysa bakarken gökyüzüne
Ne denizler kadar engindi düşlerimiz
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta