Birgün yolda giderken bir çocuk gördüm ağlıyordu...
Annesinin elinden tutmuş yanımdan geçtiler...
Sonra kulak misafiri oldum annesinden bişey istiyordu...
Annesi boynunu büküp şu an alamayiz dedi...
Omasum çocuk dahada ağlamaya başladı...
Annesi üzülüyordu çocuğuna bir şeker bile alamadığına...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta