Önce pencereden girer sonbahar
Sonra sarıya bürünür karşıki yamaç...
Hüzünlü bir telaş başlar yerin üstünde:
'Toprak ana, sinende bana da yer aç! '
Mevsim biter, kuşlar göçer, ve toprak der ki:
'Ne canımda can bıraktın, ne başımda saç,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kutlarim :) Sener bey kaleminiz daim olsun***Tam puan***
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta