Çocukluğumdan beri ağlamamı engellediler
Erkek adam hiç ağlar mı dediler.
Ne annem bizi terk ettiğinde,
Ne erkekliğe ilk adım sünnetimde,
Ne üçüncü sınıftaki ilk aşkımın İzmir’e gidişinde,
Ne de babamın ölümünde,
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




çok güzel ümit kardeş
Hep öyle değilmidir hayat;
Hep başkaları yön verir bize ve biz nedense hep onları dinleriz... Bence ağlamasını öğren; hüzünlerini, dertlerini akıt gözyaşı yerine...Umutlar kalsın sana ve koca koca sevgiler, hiç eksilmesin içinde ve hiç terketmesinler seni...
Sevgiyle kal... Gülay MORGÜL
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta