Ağlatmışlar Şiiri - Baki Ortak

Bir zamanlar gül açarmış yüreğinin bahçesinde
Şimdi hüzün konak kurmuş kirpiklerin köşesinde
Bir vefasız iz bırakmış sevda denen köşkte sende
Gözlerin gine nemli belli ki yine seni ağlatmışlar yâr yâr

Yanağında yağmur olmuş kirpiklerden düşer yaşın
İçin yanar söyleyemez saklı kalmış ince ahın
Bir sevenin kıymetini geç anlarlar ey gözyaşım
Gözlerin gine nemli belli ki yine seni ağlatmışlar yâr yâr

İçli içli dertlenirsin geceleri ay doğarken
Bir çift sözün özlemiyle yastıklara yaslanırken
Gönül verdin sevda diye umutları bağlarken
Gözlerin gine nemli belli ki yine seni ağlatmışlar yâr yâr

Sessiz sessiz bakışından aktı yaşlar yanağına
Bir hüzün çökmüş derinden o gülen yüz durağına
Kimler kıymış ince kalbin sevda dolu otağına
Gözlerin gine nemli belli ki yine seni ağlatmışlar yâr yâr

Yar dedikçe ince ince sızım sızım can yanıyor
Dertli gönlün sessiz feryat olup içten ağlıyor
Kul Ortak der seven kalbi bilmezlerse taş oluyor
Gözlerin gine nemli belli ki yine seni ağlatmışlar yâr yâr

KUL ORTAK