kocaeli-karamürsel 02.10.1999
sensin geceme güneş olan
ıssız çölde serabım olan
kaybolanbeni hayatta tutan
sensin beni hayata bağlayan
güzelliğin beni benden alır
ısınır rahatlarım baktıkça sana
özler özler ağlarım resmine
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta