Küçüktüm,
Ne çok ağlardım..
Tombuldum,koşardım,düşerdim
Ağlardım..
Son lokmam daha ağzımdayken
Sokak kapısına damlardım..
Arkamdan bağırırdı annem;
Biz ince bel, ela göz, sütun bacak için sevmedik güzelim
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda...
Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..
Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik
Anlayamadılar...
Devamını Oku
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda...
Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..
Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik
Anlayamadılar...




Çok hoş bir çocukmuşsun.
hayat bize zamandan sunulan bir kazanç mı yoksa ölümden çalınan küçük bir an mı?
ağla ey şair hiseden ağlar...
Tebrikler
E ağlamasını bilmeyen gözler.... gülmesinide bilmezmiş.... harika bir anlatım tebriler....
YALNIZIZ
Yüksel ÖNAÇAN
Şu akıp giden insan selinin aceleciliğinin nedenini hiç düşündüğünüz oldu mu? Hatta kendi yaşamınızı günde birkaç dakika olsun değerlendirdiniz mi? Paranın, aşın-ekmeğin, makam ve itibarın, etrafındaki kalabalığın sizi tatmin etmediği için, tutku olmayıp da tutkuymuş gibi sarıldığımız bazı yaşam şekillerimizin altında yatan gerçeği görebildiğiniz oldu mu?
Kimimiz dünyaya okumak için gelmişiz gibi okuruz; hep okuruz.
Kimimiz içmezsek yaşadığımızı hissetmediğimizi sanır, hep şişeye sarılırız.
Kimimiz çocuklarımızın vermek istedikleri sevgiyi görmez, görmek istedikleri ilgiyi vermeden alelacele koşar iskambil kağıtlarının, hokey taşlarının başına çörekleniriz.
Kimimiz işimize olması gerektiğinden kat kat fazla ilgi gösterir, çok fazla çalışırız.
Kimimiz üç dernekte görev aldığımız yetmezmiş gibi, dördüncünün yönetimine girmek isteriz.
Kimimiz değişik arkadaş topluluklarıyla değişik günlere katılırız.
Kimimiz dünyaya çocuk doğurmak için geldiğimizi sanır, altı çocuktan sonda yedincisine hazırlanırız.....................................................
* *
Bu sözde tutkuların çoğunun, hatta hepsinin altında insan olarak ruhen doyumsuzluğumuzun, kendimizi yalnız hissettiğimiz gerçeğinin ta kendisinin yattığını itiraf etmek bizi küçültür mü?
Seyfettin Bey’in şu kalabalık arkadaş grubu arasında attığı kahkahalara bakmayın. Kendisini yalnız hissetmiyorsa, az sonra evine vardığında güvercinleriyle saatlerce yaşamını paylaşması niye?
Aynı şekilde Munise Hamın’ın saatlerce akvaryumun başında oturması?
Kenan Bey’in tüm ilgisini evdeki muhabbet kuşuna vermesi?
Dilek Hanım’ın on sekiz saat örgü örmesi?
Abdullah Bey’in gece yarılarına kadar hiçbir zaman sergilemeyi düşünmediği suluboya resimler yapması?
Yaşamak dururken yaşanılanı ya da yaşanılabiliri yazan yazarların sabahlara kadar tuşlara basması?
Yalnızız. Hayatı doyasıya yaşayacağımız bir eş, bir dost bulmak imkansız gibi.
Ama belki de bu yalnızlık duygusu yüzünden insanlar yaratıcı oluyorlar. Yalnızlık duygusunu bastıramayanlar, buluşlarıyla kendilerini tatmin ediyorlar. Tatmin olamayanlar da intiharı seçiyor. Ve bu, gelişmiş kabul ettiğimiz toplumlarda daha çok.
İçimizde hayatı gerçekten hayatmış gibi yaşadığını iddia edebilecek kaçımız var?
Hayat, “Ben yalnız değilim! ” diyebilenler için hayattır. Yoksa çoğumuz kendimizi kandırıyoruz...
Açardım pencereyi bakardım...
Sen yoksun diye sokaklara ağlardım.
Nihal hanım yine dökülmüş elleriniz kelimelere.Satır aralarında soluklanmasak vallahi bizde ağlayacaktık.Ama çok güzel olmuş...çok güzel olmuş.Mizahi bir güleç yüz dokunuyorsa dizelere demek ki böyle hoşuna bile gidiyor ağlayışlar okuyan gözlerin.Kutluyorum.Ant+Tam puan
Merhaba benim şiir okumak gibi bir alışkanlığım yoktur.. Ama ben bile bu şiirleri okuyup birşeyler anlayabiliyorsam ve bu şiirlerden kendime dersler çıkarabiliyorsam. Demekki gerçekten bir şeyler anlatıyor. Yazarı için benim favorim bu şiir. Tebrikler ve Teşekkürler Yüreğine Sağlık.
Akşam olunca herşeyi,birbir babama anlatırdım.
Derdi ki; büyüyünce hepsini unutursun
Bir daha hiç ağlamazsın.... ilerde aglamayacaginizi söyleyerek mutlu bir hayat düslemis belki de babaniz size..hayat iste; hayallerin ya da hedeflerin pesinden kosuyor insan durmadan..Cocuklugunuzun duyarliligini hic yitirmemeniz cok güzel..tebrikler ve saygilar
Ben çok büyüdüm baba.
''Ve sen beni kandırdın.
Hem artık gözlüklü ve tombulda değilim.
E o zaman neden büyüdükçe daha çok ağlamaya başladım? .. ''
Kutlarım güzel bir çalışma.
Bence anne ve babalar çocuklarına karşı çok dikkatli olmalıdırlar her haraket her söylenen şey
ileride onların üzerinde büyük etki yapalir ve derin
bir hayalkırıklığı yaşatabilir
''Derdi ki; büyüyünce hepsini unutursun
Bir daha hiç ağlamazsın.... ''bu mısrada görüldüğü gibi oysa biliyoruz ki unutamadıklarımız çocukluk
anılarımızdır..Ve bir çoğumuzda derin etkiler bırakıyordur..
Şiirin hikasi yaklaşımlar bağlantılar ve akıcılık güzel
tekrar kutluyorum..Segiler..
biran kendi kızlarım gözümün önüne geldi onların bu şekilde sitemleri canlandı beynimde çok güzel olmuş yüreğine sağlık
E o zaman neden büyüdükçe daha çok ağlamaya başladım.........
kutlarım bir yaşamın ve toplumsallığın özeti bu kadar anlatılamaz..saygıarrr...başarılarr.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta