Ayın şavkı vurur dağa, fırtına besliyor dağlar,
Kuzusuna hasret kalmış, ana ağlar bacı ağlar.
Derdime derman olmadı, sonu gelmez bu ovalar.
Harran ağlar, Sübhan ağlar, dağ ve ova ciğer dağlar.
Boran besler kayalıklar, sararır üzüm bağları,
Yıkıldı evler saraylar, zaman yıktı çok şahları.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta