Bu gün çok efkârlıyım, ağlamak istiyorum.
Bir sebebi yok belki bende bilmiyorum,
Kafam bulanık sancılarar, acılar içinde,
Dayanamıyorum, ağlamak istiyorum.
Sahip olduklarının kıymetini bilmeyenleri,
Etrafındaki güzellikleri görmeyenleri,
Kuzu postu giyenleri, görünce,
Dayanamıyorum, ağlamak istiyorum.
Toprağı düşünüyorum, niçin bu kadar vefalı!
Ne insanlar var çevrende sıkıntılı, cefalı,
Ne mahlûklar var güzelliklere belalı,
Dayanamıyorum, ağlamak istiyorum.
Dostlar var dikenine rağmen güle sevdalı.
Yar var; o kadar da zarif, güzel, edalı.
Bir O kadar da zalim ve vicdansız...
Dayanamıyorum, ağlamak istiyorum.
Sonra kendimi buluyorum bir yerlerde,
Mazi canlanıyor gözlerimin önünde,
Günahlarım, sevaplarım canlanıyor,
Dayanamıyorum, ağlamak istiyorum.
İnanmak, güvenmek, saygı duymak…
Yaradan’a şirk koşarcasına sevmek!
Bir O kadar da sevilmek istiyorum,
Dayanamıyorum ve ağlıyorum…
GÖKHAN ATEŞ
Gökhan AteşKayıt Tarihi : 21.02.2013 19:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ağlamak istiyorum
Mutluluklar son bulunca
Ağlamak istiyorum
Gülmeyi unutunca.
Nice yıllar, anılar kaldı
Mazide unutulan
Onları hatırlayınca
Ağlamak istiyorum.
Hemen gözlerim yaşarıyor
O an gelince
Yüzlerim kızarıyor
Ağlamak isteyince.
Zafer Erdoğdu
Bende ağlamak istiyorum Gökhan Bey.Ama hiç bir şeyi çözmüyor
niçin kazanları bölen paçalayanları sarıyor
yüreğine kalemine sağlık usta işte vefada burda gerekiyor demekki ayrım yapmada herkesi sarıyor saygılar selamlar
TÜM YORUMLAR (22)