Yeşeren o güzel aşkı,
Koparıp atarken hiç ağlamamıştık.
Kalbimizin birbir için çarpışını inkar ederken de,
Gururumuza yenilirken de hiç ağlamadık sevgilim.
Şunu bil ki artık konuşmak istemiyorum,
Ağlamak istiyorum sonsuza dek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta