Neden bilmem__
Mehtabın ışığında,
El pençe divan durur, hüzün dolu geceler.
Yalnızlık diken gibi, kanattıkça yüreğimi,
Duygularımın en âşık yanıyla,
Savaşır dururumda,
İçimdeki boşluk dolmaz bir türlü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harikasınız
çok güzeldi yazan yüreğe selam olsun
saygılar kaleminize
Karamanlı Aşık Çağlari
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta