Ağlama ne olur…
gözünden düşen her damla içime düşüyor,
gecenin sessizliğini delip geçiyor,
bir sızı olup kalbimin ucuna yerleşiyor.
Ağlama ne olur…
gözlerin ıslanmasın bu karanlıkta,
çünkü her yaş bir hikâye taşır ardında,
ve ben o hikâyenin ağırlığını duyuyorum adım adım.
Ağlama ne olur…
bazen susmak bile yetmez acıya,
bazen nefes bile ağır gelir insana,
ama yine de dayanır insan, mecbur kalır hayata.
Ağlama ne olur…
çünkü sen ağladığında gece bile çöker,
rüzgâr bile susar, deniz bile durur,
ve dünya bir anlığına nefesini tutar.
HİKMET GÜNER
23/09/2024
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 23:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!