Ağlama;
Anlamsız esen rüzgarlarınla vurup gitme kapıları.
Uzaklara dalıp sevmelerinle tüketme bizi.
Bir kuşun kanat çırpışında ki sanattır hayat.
Bizi hazan mevsiminde solmuş güle benzetme.
Hırçın dalgalarınla vur sahilime.
Beni martılara sorup rezil etme.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta