Yağmur misali kurşunlar yağarken,
Daha açmamış çiçekler solarken,
O ahkam kesen alimler susarken,
Gülmeden ölen çocuğa ağladım...
Kan kokan rüzgar çarparken yüzüme,
Küfürler savurdum dinsiz zalime.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




trajik bir siir.tarihle gercegin,iyiyle kotunun , dogruyla yanlisin catismasi işlenmiş.caresiz kaln sair aglayarak butun zulumlere karsi koymya calisiyor. onceki siirinden hareketle siirinin gercek kimligine burunuyor olmasi sair icin umit verici. basarilarinin devamini dilerim.
Murat DÖNMEZ/ Gaziantep
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta