Sözlerin bittiği o eşikte duruyorum şimdi,
Senden kalan boşluğa, devasa bir sessizlik inşa ettim.
Dokunduğun her köşe artık birer mayın tarlası;
Hatıranın üstüne bastıkça içimde bir yerler infilak ediyor,
Ben bu gürültülü yangının ortasında, dilsizce ağladım.
Zaman, bileklerimde paslı bir kelepçe gibi soğuk...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta